Αρθογραφία

Η Μεταπολίτευση εκκόλαψε την σημερινή σήψη του έθνους

Η παραγωγή πολιτικής σκέψεως της Ελλάδας, έχει προσηλωθεί στα γεγονότα προ της μεταπολιτεύσεως και πάλι προβάλλονται εν μέρει, διότι αποκρύπτεται άχρι σήμερον ακανθώδη ζητήματα περί της «προδοσίας» της Κύπρου, όπως το αυτό συμβαίνει με το εγχείρημα του Πολυτεχνείου, ως προς της, εν τέλει συμβολή του, εις τις πολιτικές εξελίξεις του τόπου μας.

Η πολιτική επιστήμη και τα διάφορα ιδεολογικά ρεύματα εργαλειοποιούνται εις την εφαρμογή της πολιτικής επί τη πράξη και πλειστάκις έχουν καταστεί αντικείμενο στυγνής προπαγάνδας υπό των εξωνημένων μέσων μαζικής εξαπατήσεως προκειμένου να διστρεβλώσουν την αντικειμενική πραγματικότητα ίνα εξαπατήσουν και πειθαναγκάσουν την κοινή γνώμη προς μία ορισμένη κατεύθυνση.

Αρκεί κανείς να διαγνώσει τον τρόπο δια του οποίου παράγεται η πολιτική εν τα Ελληνικά Πανεπιστήμια, τα οποία αφενός έχουν μετατραπεί εις άνδρο εγκληματικότητας και εξ ετέρου σε παραμορφωτικό πυρήνα της ουσιαστικής παραγωγής της πολιτικής, διατηρώντας του ιδεολογικούς «μπαμπούλες» του παρλθόντος αναζωπυρώνοντας τις πλασματικές ιδεολογικές περιχαρακώσεις του παρελθόντος.

Ενδεικτικά, εισέτι και σήμερον, ουδείς ασκεί δριμεία κριτική δια την μεταπολίτευση καίτοι απετέλεσε τον ακρογωνιαίο λίθο της ταφόπλακας της Πατρίδας μας, καθόσον αφορά την οικονομική καταβαράθρωση και το εφαλτήριο του προαγόμενου αφελληνισμού μακράν, αρχής γενομένης από την γλώσσα, το μείζον ανοσιούργημα και έγκλημα, εξικνούμενο, πέραν των λοιπών άλλων, άχρι και την εκχώρηση μέρους της εθνικής μας κυριαρχίας και της πολιτισμικής μας ταυτότητας δια της κατάπτυστης Συμφωνίας των Πρεσπών.

Έκτοτε, επλήττετο η εθνικής μας κυριαρχία, μετά τα τετελεσμένα της Κύπρου και τα επιγενόμενα αυτής εις τα Ίμια το 1996, ο Ελληνικός λαός όχι μόνο διαπομπεύτηκε και επλήγη το εθνικός τoυ κύρος, έτι περαιτέρω δε και συμπληρωματικώς προς τα ανωτέρω, δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις εισαγωγής της Πατρίδας μας, προς την πλήρους οικονομικής της καταστροφής.

Το δόγμα της αποταμιεύσεως διαδέχτηκε το αφήγημα του καταναλωτικού ευδαιμονισμού και του ανέλεγκτου και αχαλίνωτου δανεισμού, ένθα οι τράπεζες μετέρχονται διάφορες παραπλανητικές πρακτικές οι οποίες χειραγωγούσαν το κοινό προς την δανειακή του υπερχρέωση, αποκρύπτοντας τις παραμέτρους των υπογραφόντων συμβάσεων με τις Τράπεζες, με αποτέλεσμα η αφειδής χορήγηση δανείων, να οδηγήσει εις την πλήρη οικονομική ομηρία του Ελληνικού λαού, καθιστάμενος πλήρως εξαρτημένος και καθολικά εξανδραποδισμένος προς τους ιδιαζόντως επαχθείς και καταχρηστικούς όρους των συμβάσεων.

Το ίδιο το Κράτος ανεχόταν δια παραλείψεως εγκαίρου επεμβάσεως, δρώντας ως οιονεί ηθικός αυτουργός εις την γιγάντωση του ιδιωτικού χρέους επί του οποίου εδράζονταν η πλασματική οικονομική ευμάρεια του Έλληνα, με αποτέλεσμα εμμέσως πλην σαφώς να αχθεί εκών άκων και δη αναποδράστως η Ελλάς, ως έσχατη λύση εις την μέγγενη των μνημονίων, με ό,τι τούτο συνεπάγεται δια τον καθημαγμένο Ελληνικό λαό, ο οποίος άρχισε, συν τω χρόνω προϊόντι να πνέει τα λοίσθια.

Μετά ταύτα, ενώ ο Ελληνικός λαός, βίωνε την καταναλωτική ψευδαίσθηση, εξαίφνης, ανέκυψε χρεία όπως υπαχθούμε εις τα μνημόνια, μετατρέποντας την πατρίδα μας εις μεγίστη αποικία χρέους, υποθηκεύοντας τον πλούτο της Ελλάδας, στους ξένους ιθύνοντες νόες.

Εκ παραλλήλου, άπασες οι υπάρχουσες κυβερνήσεις, ποιούνται την νήσσαν δια τα ως άνω ζητήματα και ουδείς ασκεί κριτική δια την χειροτέρα περίοδο εξ ιδρύσεως του Ελλαδικού Κράτους, όπου υπό την επίφαση της ψευδώνου Δημοκρατίες, η ελίτ της ολιγαρχίας δρούσε κρυφίως εις βάρος του Ελληνικού έθνους και του λαού.

Σήμερον, το τέλμα και το αδιέξοδο επισφραγίστηκε, δια της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης της καινοφανούς Νέας Τάξης πραγμάτων και των επιμελώς μεθοδευμένη αντικατάσταση του Ελληνικού πληθυσμού δια των μεταναστών οι οποίοι ερήμην ημών των φορολογουμένων εποικίζουν ανεξέλεγκτα την πατρίδα μας.

Ως εκ τούτου πρόκειται μακράν αφενός για την εθνοκτονία, τον αφελληνισμό και την επίλυση του οξέως δημογραφικού δια των μεταναστών και εξ ετέρου τούτο, επιτυγχάνεται άνευ ετέρου τινός, με την καθολική πτωχοποίηση του Ελληνικού λαού ο οποίος εκδιώκεται ουχί μόνον πολιτισμικά αλλά και ουσιαστικά αποκομμένος εκ της γης, ένεκεν και συνεπεία της ασύδοτης και σφοδρής εξαπολυομένης επιθέσεως δια των πλειστηριασμών, υπό των άτεγκτων τραπεζών.

Εν κατακλείδι, το ίδιο το σύστημα εξυπηρετεί, η πολιτική να παράγεται με οπαδικά αντανακλαστικά και συνθήματα και όχι με την παράθεση της ουσιαστικής αλήθειας και του ζωτικού υποβάθρου, τα οποία αποκρύπτονται δια αυτών επιμελώς, εξ ού και η παραγωγή της πολιτικής σκέψεως εξαντλείται εις την πόλωση μεταξύ της δήθεν «Δεξιάς» και της «Αριστεράς».

Χαράλαμπος β Κατσιβαρδάς

Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button