Τα κίνητρα της ερώτησης των ”11” βουλευτών της ΝΔ στη βουλή για το μέγα σκάνδαλο των ”κόκκινων” δανείων και των πλειστηριασμών καθώς και για τα μονοπώλια των κυλικείων στους αρχαιολογικούς χώρους και στα μουσεία , όπως και στο χώρο της ενέργειας και των φωτοβολταϊκών , δεν είναι αγνά.
Οι ”11” δυστυχώς ψήφισαν στο παρελθόν όλο αυτό το νοσηρό Μητσοτακικό νομοθετικό καθεστώς που οδηγεί σε αθρόους πλειστηριασμούς και ανέχθηκαν επί πολύ την εφαρμογή του , ενώ από την άλλη τα μονοπώλια ενδημούν και κερδοσκοπούν επί χρόνια σχεδόν σε όλους τους τομείς της οικονομίας , χωρίς οι ”11” να έχουν φέρει μέχρι τώρα αντίρρηση .
Το ότι οι ”11” και ο Μ.Σαλμάς αντέδρασαν τώρα σε όλα τούτα τα νοσηρά φαινόμενα που ”κατάπιναν” τόσο καιρό ασφαλώς δεν είναι τυχαίο .
Η αντίδραση των ”11” υπακούει σαφώς σε ένα εσωκομματικό σχέδιο . Σχέδιο που όπως φαίνεται αποβλέπει να διαμορφώσει νέες εξελίξεις και ανατροπές στην κυβερνητική παράταξη.
Η διαγραφή του Μ.Σαλμά με εντολή Μητσοτάκη , όμως , δεν παύει να είναι αδικαιολόγητη και στημένη. Ο Μ.Σαλμάς και οι ”11” , ανεξαρτήτως προθέσεων , έχουν 100% δίκιο στις καταγγελίες τους .
Αντί όμως η κυβέρνηση και ο Κ.Μητσοτάκης να εξετάσουν αυτές τις καταγγελίες, αν και δεν το μπορούν και να δείξουν, έστω για τα μάτια του κόσμου, ότι ευαισθητοποιούνται να θεραπεύσουν τα καταγγελόμενα , έσπευσαν άρον-άρον να ανοίξουν το κουτί της τρομοκρατίας δια των διαγραφών .
Η διαγραφή του Μ.Σαλμά , όμως , δείχνει όχι τόσο αυτοπεποίθηση και ισχύ από την πλευρά Μητσοτάκη αλλά φόβο και πανικό.
Η άδικη διαγραφή του Μ.Σαλμά δείχνει αδυναμία και το μόνο που θα καταφέρει η σημερινή ηγεσία της ΝΔ με αυτή τη διαγραφή είναι να επιτείνει την αναταραχή στο κόμμα και να την επεκτείνει σε ”αντάρτικο”, που ήδη έχει αρχίσει , και μέσα στην κυβέρνηση.
Τον Κυρ.Μητσοτάκη δεν τον σώζουν μέχρι τώρα τα ανύπαρκτα θετικά έργα του αλλά κυρίως και πρώτα απ’ όλα η ανυπαρξία αντιπολίτευσης στη Βουλή και αγώνων στην κοινωνία.
Τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και το ΠΑΣΟΚ, συναποτελούν , με την πορεία που ακολουθούν, ”θεία δώρα για την κυβέρνηση”, χωρίς να υστερούν πολύ σε αυτήν την προσφορά και τα μικρότερα κόμματα της Βουλής, το καθένα με τον τρόπο του!
Βέβαια, η εσωκομματική αντιπολίτευση που έχει να αντιμετωπίσει ο Μητσοτάκης δεν έχει ούτε «πρωθυπουργήσιμους» ενορχηστρωτές ούτε συνδικάτα με οικείους εργατοπατέρες που υποσκάπτουν την κυβέρνηση εκ των έσω. Τα εμπόδια είναι πολύ χαμηλότερα απ’ όσο φαίνονται. Αρκεί να πάψει να τα δραματοποιεί και η ίδια η κυβέρνηση.